W praktyce często spotykam się z przekonaniem, że testament sporządzony u notariusza ma „większą moc”, niż testament własnoręczny.
Jednakże testament własnoręczny (holograficzny), czyli w całości napisany własnoręcznie przez spadkodawcę, podpisany i opatrzony datą, jest pełnoprawną formą testamentu. Wywołuje też takie same skutki w zakresie dziedziczenia.
Testament notarialny jest natomiast dokumentem urzędowym, podczas gdy testament własnoręczny jest dokumentem prywatnym, co oznacza różnicę w ich mocy dowodowej.
Co ciekawe, późniejszym testamentem własnoręcznym można odwołać wcześniejszy testament notarialny, albo go zmienić. O tym, która wola spadkodawcy będzie ostatecznie obowiązywać, nie decyduje zatem sama forma testamentu, ale przede wszystkim jego ważność, treść i kolejność sporządzenia.
Testament może zostać zarejestrowany w Notarialnym Rejestrze Testamentów. Rejestracja jest dobrowolna i umożliwia po śmierci spadkodawcy ustalenie, czy testament został zarejestrowany i gdzie się znajduje.
Problem pojawia się w przypadku testamentu (zarówno notarialnego i własnoręcznego), który nie został zarejestrowany, a np. rodzina nie wie o jego istnieniu.
Może dojść wówczas do sytuacji, w której ujawniony zostaje np. wcześniejszy testament notarialny, podczas gdy późniejszy testament własnoręczny pozostaje nieznany.
Dlatego, przy sporządzaniu testamentu warto pamiętać nie tylko o jego formie, ale również o tym, aby po śmierci można było go odnaleźć.